قل لها .. إنه تأمَّل في دنياه
|
حـيـناً فـعاد يحضنُ دمعه
|
راعـه أنَّ عــمـره يـتلاشى
|
مثل ما تُخمد الأعاصير شمعةْ
|
وصباه يضيع منه .. كما ضاع
|
نداء.. تطوي المتاهات رجعه
|
قل لها .. إنّه يفيق على جرح
|
وتغـفـو سنينه فـوق لوعهْ
|
سكب الدهر من أساه رحيقا
|
فـتحساه جُـرعة إِثْـر جُرعهْ
|
قل لها .. إنه يهيم .. وأخشى
|
أن تواريه رحلة دون رجعهْ |